Bikini - dwuczęściowy kostium kąpielowy ma już 60 lat (1502)

Bikini ma już sześćdziesiąt lat. Z tej okazji warto poznać historię tego jednego z bardziej popularnych strojów kąpielowych.
Jak podają źródła historia bikini rozpoczęła się w Paryżu. Louis Réard, z wykształcenia mechanik samochodowy, do 1946 roku zarządzał sklepem swojej matki z damską bielizną. Był to najwyraźniej czas eksperymentów w branży projektowania strojów kąpielowych, ponieważ niezbyt daleko od sklepu pana Réard projektant Jacques Heim pracował nad pierwowzorem nowego typu kostiumu plażowego. Składał się on z dwóch części, choć najważniejsze było to, że dół pozostał wystarczająco obfity, by ukryć pępek osoby noszącej.

Rozwaga Heima jednak go zgubiła. Ledwie ochrzcił wymyślony przez siebie ciuszek “najmniejszym na świecie strojem kąpielowym”, Réard zaczął go okrajać jeszcze bardziej i zaoferował swoje dzieło jako “mniejszy niż najmniejszy kostium kąpielowy”. Gdy armia amerykańska 1 lipca 1946 roku przeprowadziła testy bomby atomowej na atolu Bikini na Pacyfiku, z grzyba atomowego po eksplozji wyrosła nagle nazwa kreacji Réarda. I przetrwała próbę czasu. Cztery dni później jego “bikini” prezentowała Micheline Bernardini – jedyna chętna kobieta, jaką Réard zdołał znaleźć. Zarabiała na życie tańcem, mając na sobie zazwyczaj jeszcze mniej. Włochy i Hiszpania natychmiast wydały zakazy noszenia tak skąpego odzienia. Na początku więc wyniki sprzedaży bikini nie były zachęcające. Później jednak nadeszła era Bardot, której “wyraziste kontury” sprzedały w końcu bikini do Stanów.
Dla współczesnych obserwatorów w pierwowzorze Réarda najbardziej uderza nie fakt, iż strój jest zbyt okrojony, ale to, że jest zbyt obfity. Trójkąt fig rozpoczyna się jeden cal poniżej pępka.