bieliźniarstwo i pończosznictwo
Numer: 014 :: Krótka historia mody plażowej

Krótka historia mody plażowej (4441)

Wedle historii pierwsze kostiumy kąpielowe powstały we Francji i Anglii w latach 60. XIX wieku. Bardzo różniły się od dzisiejszych i przeszły wielką metamorfozę. Na plażach Europy obowiązywały dwa stroje, jeden do przebywania w wodzie i drugi poza nią. Nie do pomyślenia było, aby dama pokazywała się w mokrym, przylegającym kostiumie. Było to niedopuszczalne nawet mimo nieobecności mężczyzn na damskich plażach. Po wyjściu z wody służące rozkładały prześcieradło, pod którego osłoną kobieta udawała się do przebieralni.
Początkowo na plażach siadano bezpośrednio na piasku lub na wolno stojących ławkach i krzesełkach. Charakterystyczne kosze wiklinowe pojawiły się dopiero u progu XX stulecia. Chroniono się również przed słońcem, gdyż opalenizny w ówczesnych kręgach towarzyskich należało się wstydzić.

reklama

Wracając do strojów, początkowo kobiety udawały się na plażę w pełnym “rynsztunku bojowym”, a więc w pełnych strojach, które zakrywały niemal wszystkie części ciała poza twarzą, choć i tu często były w użyciu wachlarze. Akt zanurzenia w morze wymagał przebrania się w kostium kąpielowy. Na gorset zakładano fałdzistą spódniczkę z krótkimi rękawami oraz wielkie pantalony. Do tego noszono grube czarne pończochy. Włosy przykrywał kapelusik lub czepek. Taki “pancerny” kostium pozwalał tylko na krótko zamaczać się w wodzie, gdyż szybko nasiąkał i ograniczał ruchy pań.
Panowie znajdowali się w bardziej komfortowej sytuacji. Nosili trykotowe kostiumy przypominające bieliznę bez zbędnych dodatków. Były bardziej przewiewne i praktycznie nie krępowały ruchów. Spacerowali plażą podobni do stada zebr dzięki poziomym pasom, które stanowiły najczęstszą ozdobę owych kostiumów. Długie nogawki i rękawy zostały szybko skrócone do trzy-czwarte, a na głowach królowały słomkowe kapelusze. Z biegiem lat stroje męskie były coraz bardziej skromne.
O wiele dłużej trwała metamorfoza coraz częściej krytykowanych damskich “pancerzy”. Moda na nie zaczęła mijać u progu lat 20. XX wieku. Po wprowadzeniu w szkołach obowiązkowych lekcji gimnastyki, absolwentki rozumiały dbałość o kondycję fizyczną, do której zaczęto nosić coraz wygodniejsze stroje. Nowym krojom sprzyjała również moda aktywnego wypoczynku zdobywająca coraz szerszą rzeszę zwolenników. W ten sposób na światowych kąpieliskach pojawiły się kobiety w strojach pływackich nie krępujących ruchów i wzorowanych na męskich “zebrach”. Podobnie w zapomnienie odchodziły osobne stroje do kąpieli i przesiadywania na piasku.
Kąpiele morskie oraz metamorfoza strojów kąpielowych, nie znalazłyby tylu przeciwników, gdyby nie atmosfera skandalów związanych z obyczajami kulturowymi. Wywoływały je osoby łamiące zasady uznawanej przyzwoitości. Dopiero w latach 20. zezwolono na kąpiele koedukacyjne mężczyzn i kobiet, a także całych rodzin.

reklama
Spis treściWydania archiwalne