bieliźniarstwo i pończosznictwo
Numer: 018 :: Historia pończoch cz.2

Historia pończoch cz.2 (3229)

Kontynuujemy publikację materiału dotyczącego historii rajstop i pończoch (aby przeczytać poprzednią cześć – kliknij tutaj).
Pierwsze pary pończoch nylonowych zostały wyprodukowane i sprzedane we wczesnych latach 40-tych i natychmiast stały się prawdziwym rynkowym hitem. Każda kobieta w Ameryce musiała mieć chociaż jedną parę, aby osobiście sprawdzić magię pończoch zrobionych z nylonu. Tylko w pierwszym roku sprzedano ponad 64 mln. par. Fabryki nie nadążały z produkcją, gdyż tak wielkie było zapotrzebowanie rynku.
Niestety nylon jako dobro cywilne miał krótki żywot. W 1942 włókno to zostało zakontraktowane w całości na potrzeby wojska, gdyż był wykorzystywany w produkcji m.in. spadochronów. Dlatego też w czasie wojny pończochy były towarem trudno dostępnym, dobrem luksusowym.

reklama

Mimo trudności w pozyskaniu surowca pończochy nylonowe nie znikły jednak całkowicie. Żołnierzom amerykańskim udawało się przewieźć je na kontynent, gdzie służyły jako prezent dla brytyjskich kobiet. Co zabawne wiele kobiet, nie mogąc dostać prawdziwych nylonów używało kredek do oczu, by malować na swoich nogach linię mającą imitować szew pończoch. Na szczęście po wojnie, produkcja pończoch nylonowych ruszyła ponownie pełną parą. Pończochy wróciły do sklepów i znowu zdobiły nogi kobiet.
Warto pamiętać, że w latach 40 i we wczesnych 50-tych ubiegłego wieku na rynku królowały niepodzielnie pończochy ze szwem. Ówczesna technologia wymagała bowiem by włókno wytwarzane w płaskich kawałkach było naciągane na formę w kształcie nogi i zszywane. FF-y były wytwarzane z jedwabistego, nierozciągliwego, cieniutkiego włókna nylonowego, zaś szew był elementem konstrukcyjnym utrzymującym je w całości. Innymi słowy, usunięcie szwu z ówczesnych pończoch powodowało że stawały się one bezużyteczne i niezdatne to noszenia. Był to wtedy tylko i wyłącznie kawałek utkanego, niezwykle cienkiego materiału.
FF Na marginesie można zauważyć, że pończochy wytwarzane z takiego włókna i taką technologią nie mogły być wyrobem typu “one-size” (jednorozmiarowe)
Używane wówczas maszyny tkackie były prawdziwymi gigantami- miały do 60 stóp długości, ważyły do 12 ton i posiadały do 16000 igieł. Produkcja na nich wymagała ciągłej kontroli, a w ciągu godziny jedna maszyna była w stanie wyprodukować tylko 30 pończoch.
Po zakończeniu tkania pończocha była zszywana. Specyficzny otwór w górnej części pończochy jest rezultatem procesu wykańczania. Po prostu by zakończyć szew należało odwrócić górną część pończochy w koło. Właśnie ten otwór identyfikuje prawdziwe pończochy nylonowe ze szwem typu FF.
Pończochy są zwykle produkowane w kolorze białym, a dopiero potem są odpowiednio barwione.
Oryginalne nylony po zabiegu farbowania są naciągane na płaską drewnianą lub metalową nogę i poddawane działaniu pary wodnej. Proces ten zaciska oczka, definiuje ostateczny kształt pończochy i usuwa pofałdowania. Następnie każda pończocha jest kontrolowana rozmiarowo i dopasowana do drugiej – tak powstaje wyrób gotowy – para pończoch. Kontrola jakości podczas całego procesu produkcji może odrzucić nawet do 40% wyrobów. Jak już wspomniano powyżej stare maszyny mogły wytworzyć maksymalnie do 15 par pończoch na godzinę, co oznacza że produkcja tego rodzaju nie była tania. Pończochy FF-y były więc i nadal są produktem szczególnym, trudno dostępnym i raczej drogim.
Na koniec warto dodać, że współczesne pończochy ze szwem wykonywane są zazwyczaj inną technologia, także z innego włókna. Szew widoczny na takich pończochach jest najczęściej “naszywany” a więc jego wyprucie zapewne nie spowodowałoby całkowitej destrukcji pończochy. Oczywiście istnieją chlubne wyjątki np. wyroby Gio. Te FF-y są wytwarzane na maszynach z lat 50-tych ubiegłego wieku lub ich dokładnych replikach.
c.d.n.

reklama
Spis treściWydania archiwalne